Ospel 2010 Blog.
Zaterdag 8 Mei
Het
is half tien en een grauw sluier ligt over Weert
misschien is elke stad wel op z’n lelijkst met
dit weer, op het asfaltpapieren dak onder het raam
zijn droge plekken verschenen en dat is een goed
teken. Terug naar gisteren
Onredelijk
vroeg op na een avondje Veldman Brothers, wat te
doen? Het festival begint laat in de middag dus.
In de lobby veel artiesten en ach…. Ik leer het
nooit, als ik zo’n vent weer zie dan begroet ik
hem en ik kan maar niet wennen aan de vragende
blik die ik dan steevast krijg. Dat is geen
kapsones van die mannen maar die zien per jaar een
miljoen van die sufemmers als ik… maar voel me
afloop wel zo’n dom droppie wat graag met de
artiesten praat voor de kick…..
Deze
ochtend door Weert heen op zoek naar een Maria
kapel… gevonden in de Sint Hubertus. Oei,
indrukwekkende kerk met een vriendelijke
koster..Het klinkt onwaarschijnlijk maar ik word
onmiddellijk handtam in een kerk, helemaal als ie
zo groot is als deze. Twee kaarsjes gebrand, een
voor zus Hennie en een voor fan Yvonne. Lullig is
dat ik na het aansteken me meestal geen houding
meer weet te geven.
Sint Hubertus regelde dat even voor ons. Na
een minuut begon het orgel te spelen en ik kreeg
acuut last van een begrafenis gevoel, Syl heeft
hetzelfde dus gauw eruit. Vanwege
koud en geen trui mee… optimist tot op het bot
als ik ben..bij V&D naar binnen voor iets
warms… Yeah right! Niet dus…sufkutten polo’s
voor een heel behoorlijke prijs…. Dank u, regel
wel extra T shirt.
We
bellen een shuttle naar Ospel en vertrekken samen
met Woodbrain, de openings act, naar de place to
be deze komende twee dagen. Woodbrain uit Portland
in de staat Orgeon…dat is vlak bij Seattle en
dus zijn aan de regen gewend, ze zijn nerveus en
ik heb dat elk jaar een tikje minder
gelukkig..weet nog de eerste keer toen stond ik
met knikkende knieën backstage te wachten op het
teken van Henk…nu is alles anders ik regel hoe
lang een band speelt…leest overdreven..maar is
organisch gegroeid (organisch…moet dat woord
minder gaan gebruiken..leest het ook in mijn
recensies en is van dat Oor taalgebruik)
Op
het terrein aangekomen waarschuwt chauffeur Bert
voor het backstage terrein..”Jullie hebben toch
wel dichte schoenen aan hoop ik?’ grinnikt hij.
Ik kijk naar het einde van mijn broekspijpen en
zie twee maal witte Converse Allstar…het zal wel
mee vallen…eeeh nee valt niet mee bagger kledder
en water veel water.
Voordeel van regen op het festival is dat
je de mensen niet naar binnen hoeft te babbelen…immers
alles staat binnen. Vraag me voor aanvang af of ik
weer iets over het rook verbod moet gaan zeggen,
besluit dat één keer leuk is en doe dat dus
niet! Precies op tijd…. Begint de opening van
het bestuur, het woordje van de burgermeester en
dan mag ik… zoals altijd veel en veels te hard
maar ja toe maar. Woodbrain begint en alle begin
is moeilijk…mannen zijn tikje pissed off dat ze
niet hebben mogen soundchecken… hoezo soundcheck…dit
is een festival…1,2,3…en we zijn weg!!!!
Muziek van de mannen is knap, dat absoluut maar
ook een tikje rommelig, en ze hebben veel te veel
gefriemel erin zitten. Effecten met de harp,
effecten met de bas…leuk jongen en op de CD de
moeite waard maar in de festival omgeving verzuipt
het en gaat de tent staat ouwehoeren…Maar
aardige band….
Na
Woodbrain Eric Lindell… na het debacle van de
Caddilac Angels vorig jaar… (op podium echt
vergeten hoe ze heetten….) ben ik daar wel heel
nerveus voor…probeer steeds stoer aan Syl te
vertellen wie er komt en waar vandaan.. maar ook
zij weet hoeveel zorgen die momenten mij bezorgen.
Eric Lindell maakt een mooie set met vloeiende
muziek.. lekker gitaar werk.
Na
Lindell is het tijd voor Imelda May Rockabilly..
niet, heel erg niet mijn kopje thee maar de
programmeurs weten wat ze doen dus… ok
verschrikkelijk lekker W…. mooie dame dus en
heel behoorlijk keeltje maar waar ik al bang voor
was…. Het pakt me niet. De tent overigens wel en
daar gaat om! Het is zo langzamerhand de gewoonte
dat elke act terugkomt voor een toegift.. Bij May
loopt weer zo’n eikel van een tourmanager in de
rondte..tijdens het optreden vroeg Imelda aan mij
hoe lang nog……? Met de handen het gebaar van
15 minuten gemaakt..staat die knuppel ineens
achter me te blaten en te emmeren.. ik heb hem dé
blik gegeven en besloten dat ik er niet een aardig
vindt…niet één tourmanager dus! Als May van
het podium loopt zweep ik het publiek op…beetje
we want more spelletje jammer…manager
eikel heeft de boel in het busje geduwd… ok
jongen briljante PR..want wat hij even vergeet is
dat het publiek niet het fantastische optreden
onthoud.. nee de kapsones van het niet een toegift
doen blijft hangen!
Mike
Zito uit Texas is een naam om te onthouden.. kan
flauwe dingen spelen maar zitten ook (het
merendeel) juweeltjes tussen. Eli paperboy Reed is
een heerlijk strak geregisseerd geheel met het
vakmanschap van Yanks..ook nu, nee dank u… tikje
te veel soul maar wel klik met publiek! Om 01.00
is het tijd voor de kuikens van Big Blind de
afsluiter van vandaag… mogen we één nummer
oefenen?.. Nee gek het is 1 uur vertrouw maar op
de techneuten……. Het ging gewoon goed en zo
hoort het ook. De mannen van Woodbrain zijn rondom
gelukkig van de drank en lijken in niets meer op
het timide studentikoze orkestje van
vanmorgen..misschien tip? Om 4 uur in donker Weert
naar bed… nu al wat haast want morgen om 12 00
beginnen..korte nacht en steeds maar denken als ik
maar niets vergeet………zal toch niet?
Tot
Morgen
Gerry
|
