DiejongenvanJungen       Blues en Meer      

Home is where the heart is        Gisteren      Eergisteren

Ospel 2010 Blog.

 

Zondag  9 mei 2010

Ken je dat gevoel? Engelsen hebben er een pracht zin voor: “The day after the night before” als iets klaar is en dan een dag later…. Zwetend dampende erotische nacht en dan wakker worden met slechte adem… dat gevoel. Het is voorbij en natuurlijk dwarrelt een vrolijk zondags zonnetje de hotel kamer binnen..Goh, ’t wordt 17 graden grapt Syl….. het zal niet. Gisteren was al beter dus is logisch.

Gisteren veel te vroeg wakker…na de dampende vrijdag avond.. Haast met douchen, haast met aankleden, haast met een shuttle naar het terrein. Ik heb m’n gympen omgeruild..Syl had in haar voorspellend vermogen ook zwarte in de tas gestopt.. Handjes op het podium…brein baas Herman van het festival lacht om de nieuwe zwarte schoenen en beschuldigd me meteen van redelijk gedrag…Boven staat de opener van de zaterdag klaar Dusty Cigaar en zijn Rythm Chiefs. Ik heb in een grijs verleden de Nederlandse Gitaar kampioenschappen gepresenteerd.. daar was hij ook een keer als kandidaat. Werd wel kampioen! On stage zegt hij tegen mij: “jij hebt ooit de meest indrukwekkende speech tegen mij afgestoken die ik ooit gehoord heb…heb ik altijd onthouden” Ik kijk hem aan met de blik van de meester maar denk: “da’s mooi dat je dat onthouden hebt, want ik heb geen flauw idee meer! “ Rythm Chiefs zijn goed erg goed..de jonge honden van Big Blind hobbelen 2 nummers mee en zijn vervolgens niet meer uit de buurt van het podium te slaan. Wesley meld me monter dat hij gisteren expres nuchter gebleven is omdat hij alles wilde onthouden..zie je wel moeder, niet alle jonge mensen zijn tuig! Alhoewel het feit dat hij door drank kennelijk veel vergeten is doet mij vanwege zijn leeftijd toch twijfelen aan een goede toekomst voor Wesley….Rock & Roll dus F*** it!!! Thornbjorn  Risager doet het goed, veel soul in z’n strot en strakke band…stom vond het album Live at the Victoria redelijk beroerd maar dit ging plus een mooie klik met de tent! Met de volgende band heb ik het wat minder makkelijk.. niet vanwege houding of wat dan ook hoor..aardige gasten maar de naam Insomiacs doet vuur en vlam vermoeden…en dat was er niet….bij lange na niet. Dat vuur was er weer wel bij Rick Estrin & the Night Cats, goed  op elkaar ingespeeld…Estrin met een dodelijke dosis humor in z’n songs en veel vakmanschap op de harp.. het hele koor de Leidsche Sleuteltjes…. Jonge Nederlandse muzikanten  Rythm Chiefs en Big Blind zit genieten naast het podium… Hij is één van hun absolute helden. Bij Estrin een heel aparte gitarist… lange sla-dood met grijs pak die vraagt om een reserve gitaar aan  Henk. Als de boel begint snap ik waarom..This dude is bunkers!! Rare bewegingen en een blik in z’n ogen van Hanniball Lectror die aan tafel gaat…. Dan komen de mannen van Dirty Sweet het terrein op… Was ik nog maar jong… 5 prachtige exemplaren van het mannelijk geslacht die er gewoon “Rock” uitzien.. het zal wel schijn zijn maar ze zien er ook gezond uit…. Ze zijn wel allemaal van het type moeder houd je dochters binnen..trouwens vaders ook!  Zie en hoor ik het nou zo verkeerd? Deze band gaat toch groot worden? Dat kan toch niet anders… superstrak en onweersbui geladen is de performance van Dirty Sweet!...Tja en dan is het weer tijd voor het huis Orkest The New Mannish boys… ik weet uit ervaring dat de mannen zichzelf aan willen kondigen.. dat is hun goede recht. Dus ik ga naar hun eigen MC en neem dat door…”Yeah right no problem see you later dude!” Ik sta op het veld weer te lullen komt er ineens een zeer haastige Stage Manager Henk op me af storme….”waar blijf je nou” hijgt ie, “We staan al een kwartier op je te wachten!!!!” Maar ze zouden het zelf doen, stamel ik nog…we rennen naar het podium en ik geef de MC van de Mannish Boys een hatende blik…Lul met vingers..luister dan als je wat afspreekt!!!!! De mannelijke jongens worden oud…heel oud..MOCT lid Big Pete mag meeblazen in twee songs en dat is voor een Hollandse Bluesharp spelert gewoon een eer, vanmorgen was ie al nerveus..maar zonder reden Peter is gewoon goed gelukkig wel! Ik denk zeker te weten dat we de Mannish boys in deze vorm nooit meer gaan zien in Nederland……. Over de Paladins kan ik kort zijn…Vuur en vlam de tent werd gek…. De afsluiter is Johnny Mastro…dat is een mannetje dat in z’n zelf gecreëerde imago gelooft en zich ook zo gedraagt. Ik heb het over uitstraling..niet over de persoonlijkheid, Mastro is goeie gozer..dus dat valt mee!.. Ik neem afscheid van het publiek, bedank de vrijwilligers en eigenlijk zouden we naar het hotel gaan…als je te lang wacht sta je lang te emmeren om een taxi te krijgen en dat vind ik zo zachte chips na zo’n avond…. Maar Mastro gijpt me bij m’n strot met z’n muziek… Het is Gothic, het is slepende metall met een Bluesharp..het blijft immer blues maar met een twist…overigens die twist is er ook bij z’n drummer… die gaat verkleed als vrouw door het muzikale leven… als man al niet van playgirl materiaal, verkleed als vrouw is hij..het beste voorbehoedsmiddel dat je maar kunt bedenken……zóóó lelijk, roze truitje… dame Edna maniertjes…brrrrrrrrrrrr…al was ie de laatste op de wereld…..zelfmoord dan echt!!!

Als Mastro Klaar is bedank ik de techniek, geef de zaal m’n zegen…hebben ze nodig de schatten haha..en dan Hotel. Brak wakker vanmorgen… in de ontbijt zaal de EO op de TV met een dominee die zat bij een mevrouw thuis uit de bijbel te lezen… die vrouw kon familie zijn van de drummer van Mastro en zo’n redeloze gelukkige  EO grijns op d’r gezicht, geen geluid..dat was dan weer wel prettig…trouwens van geluid heb ik ook even genoeg gehad……….. Wel met m’n Limburgse vrienden een afspraak voor volgend jaar gemaakt! En die afspraken die staan!!!

Gerry