|
Wandering between
worlds
Julian Sas
CD/DVD
Corazong
records.
Het echt allereerste dat
opvalt is dat Sas terug is op het oude nest:
Corazong. Over het hoe en waarom worden
nergens verdere mededelingen verstrekt, ik
constateer alleen met een groot genoegen dat Sas
en consorten opnieuw boordevol speelplezier zitten
dus om Clark Cable maar eens te citeren:”
frankly my dear i don’t give a damn.,.,….” (Gone
with the wind) Hoe dat allemaal zit! Omdat Sas bij
Corazong duidelijk in de A categorie zit meteen
maar een DVD en een dubbel Live CD, dat is
misschien wat veel van het goede maar een DVD mee
in de auto geeft altijd narigheid dus die CD is
wel zo handig. Eerst maar de DVD. Sas heeft
voor Nederlandse begrippen een echt waanzinnig
trouwe fanbase die ook nog eens in staat is om
verschrikkelijk veel kabaal te maken. Opvallend is
het om te zien dat behalve de band ook het
complete publiek plezier in het gebodene heeft! Op de DVD
ook 4 geheel nieuwe nummers waarvan het gedragen
Sailin’into the unknown absoluut de beste is…niets
ten nadele van die andere 3 overigens. Dan
komen we aan een heikel punt bij de DVD zit een
extra CD met Sas akoestisch. Nu zal een gedeelte
van zijn publiek niet echt zitten te wachten op
een akoestische set maar voor mij was deze extra
CD een dikke verassing. Sas is meer terughoudend,
meer to the point zonder de bescherming van zijn
Marshalls, de nummers lijken krachtiger en veel
indringender. Het is prettig om te horen dat Sas
zich met nummers als That’s enough for me
kwetsbaar durft op te stellen, immers geen
verstoppertje meer nee slechts The bare essentials!!
Het zou mooi zijn als Sas ook live de moed zou
hebben om die drukte makers akoestisch een keer
stil te spelen. Over de Dubbel CD kan
ik heel kort zijn, zonder beeld toch de essentie
van een live concert, Een strakke en uiterst
creatieve Rob Heijne achter de ketels die een
solide basis legt. En steady rollin’ bass man;
Tenny Tahamata, die gaat en staat waar racefiets
Sas hem
nodig heeft. Wandering between worlds is een prima
begin van het muzikale jaar 2009 en de CD en DVD
hebben de lat van het Julian Sas collectief weer
een aantal strepen hoger gelegd!
+++++
ps,
Op 09 januari jl. In 013 in Tilburg had de
Julian Sas band inderdaad de moed om een
akoestische set te brengen, voor de fans en ook
voor mij een feestje voor de oren en.......jazeker
ze waren stil...allemaal!
Live at SBN (Southern
Blues Night) .
Phil Bee and The Buzztones
Inbetweens
records
Het derde album van dit
collectief uit het diepe zuiden van Nederland.
Phil Bee (Phillipe Bastiaans) is het
product van een uiterst creatief gezin, het voert
te ver om uit te leggen hoe dat zit, maar zus
Monique is een briljant kunstenares en de rest van
de familie is uiterst internationaal
georiënteerd. Dat maakt van Bee
een geboren creatief diplomaat die door iedereen
in het circuit terecht aardig gevonden
wordt! Natuurlijk zijn deze eigenschappen,
hoewel prijzenswaardig en wenselijk, niet
voldoende om een succesvol blues artiest te zijn.
Zangers in de Blues hebben het per definitie
moeilijk…immers: de gitarist met zijn gitaar is
vaak het flitsend middelpunt. Misschien wel door
zijn aangeboren liefde voor het compromis ligt dat
in de band van Bee toch anders. Bee en Buzztones
zijn vrienden, vrienden die elkaar de ruimte
gunnen. Op de nieuwe Live CD Live at SBN is
dat goed te horen. Bee heeft een soms wat gehaaste
stem maar is toch ruim voldoende melodieus om te
blijven boeien. Gitarist Stanley Patty is een
groot liefhebber van "the late great"
Albert Collins en laat regelmatig in zijn spel een
quote van The Iceman horen, dit alles echter
zonder het gevoel
van: “hij mot zonodig” het is oprecht en klein
genoeg om smaakvol te blijven. Verder op dit album
de onvolprezen Hammond van Colly Franssen en de
uitstekende ritme tandem Peter Steeghs drums, en
Jules van Bussel Bas. Vanaf song 1 “my
buddy, buddy Friends” , tot nummer 10 “I’ve
got a feeling is Live at SBN een prettig album. Bee
weet wanneer hij afstand moet nemen, alle
muzikanten gaan niet voor eigen succes maar voor
het
collectief..
Er is alleen een grote maar…………Het album
gaat ruim boven de middelmaat uit maar zodra de CD
speler nummer 5 aangeeft spring het kippenvel je
op je oren ,wie is dat? Waarom ken ik haar niet?
Waar zat ze al die tijd??????????? Een van de
gasten op het album is Lea Gilmore een zangeres
met een geweldige stem, soulvol, blues tot in haar
vingertoppen, zoals zij de Nina Simone klassieker:
“Do I move You” aanpakt is werkelijk
onaards mooi. Gelukkig kan ik schrijven dat de
begeleiding van de Buzztones op gelijkwaardig
niveau is en er is natuurlijk moed voor nodig om
als zanger twee nummers lang je plaats
af te staan aan iemand met zo’n stem! De band
wordt ook in twee nummers bijgestaan door
bekschuiver Big blind Wesley van Werkhoven. Live
at Southern Blues Night in Heerlen van Phil Bee
and the Buzztones is een mooie live plaat
geworden met een prima feel.
++++0
Jim Suhler &
Alan Haynes
Live at the Blue Cat Blues Club
Top Cat records
Mijn eerste kennismaking met
Jim Suhler was een fors aantal jaren geleden op
het Moulin Blues Festival. Suhler was en is een
typische exponent van de Texas Blues, hard en
recht door zee! Het leven is hem overigens niet
altijd even goed gezind geweest…een paar “Nasty
Divorces” en de dood van zijn dochter in 2002
lieten hem niet onberoerd! Suhler is een van die artiesten
die trouw aan hun roots blijven, niks geen
zijpaden of muzikale experimenten, niks ervan! “Dit
is mijn kunstje en That’s it!” Met Alan
Haynes heb ik nooit eerder kennis gemaakt en hij
was dus nog een onbeschreven blad voor mij! Het
eerste dat je meteen denkt is: een broertje van
Warren????? (Allman Brothers band) Nee dus!
Tenminste niet volgens mijn informatie. Ook Haynes
is een Texas ‘slinger” in de goede traditie…vanaf
het begin vol erin!! Dat maakt een combi van
Suhler en Haynes niet per definitie spannend
eerder een tikje rommelig. Beide gitaristen
strijden tegen elkaar voor een dikke plek in de
mix en om heel eerlijk te zijn gaan flitsende
gitaarsolo’s na dik 52 minuten behoorlijk
vervelen. De stemmen missen diepgang en er is te
weinig dynamiek in het album om het echt alle 8
nummers vol te houden. Natuurlijk ook op deze live
plaat het obligate tribute naar Jimi Hendrix in de
vorm van Are You experienced. Ik geloofd dat SRV
daar ooit mee begonnen is en sindsdien is het
verplichte kost voor gitaristen uit Texas! Het is natuurlijk niet allemaal
mineur op deze Live CD. Het gitaarwerk is van
onbetwist hoge kwaliteit en in de slide stukken
zoals: Too poor to die’ hoor je
gewoon het spelplezier terug. Dus voor een ieder
die gaat voor dik 50 minuten gitaarsolo’s een
prima album, voor mij had het menu iets
gevarieerder mogen zijn, zonder dat ik afbreuk wil
doen aan de kwaliteit van het muzikale voedsel!
++000
|
 |
