|
Remember
Wolfpin.
Sonic
Rendezvous
Wat artiesten toch bezield om
onder een nieuwe naam jaren later weer een keer
opnieuw te beginnen, zal me altijd wel een raadsel
blijven. Marcel Scherpenzeel was toch altijd een
soort van vaste waarde in het Blues circuit in
Nederland. In 2002 was het in een keer voorbij na
het uitbrengen van een live album en stilte kwam
over de Marcel Scherpenzeel band. Nu in 2009 is
Scherpenzeel terug met nieuwe muzikanten Henk
Schutten, Bas. Maarten Witsel, Slagwerk. En met een
nieuwe naam Wolfpin. De reden? Scherpenzeel claimt
dat geen enkele buitenlander de naam van zijn band
kon uitspreken……… Ok, maar het blijft
natuurlijk wel
eeuwig zonde van al het harde werken dat
Scherpenzeel gestoken heeft in een beetje naam
maken in Nederland…Want die naam daar was en is
niks mis mee!! Wolfpin laat op Remember
horen dat er wezenlijk niet veel veranderd is aan
de muziek. De band geeft graag en vaak volgas en
in de rustigere nummers zoals : “ Angels
Fallin’ from the sky” Laat
gitarist Scherpenzeel horen uit welk hout hij
gesneden is…ik denk uit het zelfde Maple hout
als zijn Strat!!!!
Heb je bij het eerste nummer nog
vraagtekens…” Call my Blues” sleept en
wil niet echt beklijven, alle twijfels worden
weggenomen als je doorluistert 8 uitstekende
tracks geven een staalkaart van een van onze beste
Club en Festival gitaristen. Er is 1 track die wat
mij betreft achterwege had kunnen blijven en dat
is de tribute naar Jimi Hendrix……..helden
hebben is mooi maar houd dat liever prive!. Voor
de rest staan er 2 live nummers op en dat is toch
Wolfpin op z’n allerbest hoor (regel van
Scherpenzeel is: speel elk optreden alsof het je
allerlaatste is!!!)
en een akoestische track om het album in
alle rust af te sluiten. Wolfpin pakt op Remember
het stokje over van de Marcel Scerpenzeel Band. De
zang is gruizig en oprecht en het gitaarspel van
Scherpenzeel is "Eredivisie" materiaal!
++++0
Lucky in love (the
best of)
Rick Vito
Hypertension
Rick Vito is een grootheid
geworden in Fleetwood Mac in de jaren 90 hij
verving modepoppetje Lindsay Buckingham en bracht
een aardige scheut blues terug in de band. Maar ja…Fleetwood
Mac is qua naam altijd groter geweest dan de
afzonderlijke leden (behalve dan in het Peter
Green tijdperk!) en echt een stempel kon Vito niet
drukken. Dat komt ook omdat de stijl van Vito te
netjes is en dat is ook terug te horen op het
verzameld werk Lucky in love. Er staan allerlei
verwijzingen op de CD naar helden van Vito en het is
dan ook best een lekker luisteralbum geworden.
Eerder schreef ik al bij het album van de Mick
Fleetwood bluesband dat de Vito gemaakt klonk en
dat hij zich niet kon meten met de man die werd
herdacht op dat live album: Peter Green. Rick Vito is een gitarist in de
stijl: Snowy White. Netjes en keurig afgewerkt,
het is nergens echt spannend elk nootje ligt op de
goede plaats en dat is wat ik een beetje tegen heb
aan gitaristen van dit kaliber. Er is niks op of
aan te merken daar waar het techniek en
muzikaliteit betreft….maar het leeft niet, het
heeft geen haar op de arm. Er zijn geen
verassingen. Toch is een verzamelaar van Rick Vito
best essentieel voor je collectie omdat ook netjes
soms zijn charmes heeft!
++000
Toler Townsend
Band
Toler Townsend Band
Blues- Boulevard
Gitarist Dan Toler heeft zijn
sporen reeds lang verdient in het
Southern/Bluesrock genre. Hij speelde bij The
Allman brothers, Dickie Betts Great Southern en
nog zo een paar. Johnny Townsend was een van de
frontmannen van de
Sanford Townsend band die in Amerika een
grote hit hadden met Smoke from a distant fire.
Maar…. Twee iconen (in de USA ) bij elkaar maakt
nog geen prettige muzikale maaltijd. De CD is
zwaar over geproduceert en grijpt je nergens in
het kruis. De gitaarloopjes zijn alhoewel briljant
ook heel erg gepolijst. Nergens vliegt het tweetal
ook maar een beetje uit de bocht. Daar komt ook
nog bij dat de stem van Johnny Townsend je meteen
doet denken aan bands als Journey en Dream Theatre…
hij is prachtig maar net iets te prachtig er zijn
geen rafels, er is te weinig gevoel, dat maakt
meteen ook de CD niets zeggend. Allemaal (11 stuks)
prachtige songs,
maar te veel een uit de hand gelopen hobby project
naar mijn smaak.
+0000
|
 |
