Snowy White
In our time of living
Eigen beheer,
Bij Snowy White hangt
altijd en eeuwig Bird of paradise aan z’n kont,
het meest afschuwelijke blues dreuteltje ooit
geschreven. Wel door een muzikant die heel veel in
zijn mars heeft!! White speelde bij bij veel
verschillende bands, zo was hij bijvoorbeeld de
vaste tweede gitarist op de podiums van Pink Floyd,
later ging hij zowel met Floyd als Roger Waters op
tour.
Dus je snapt toen ik het
album in our time of living in handen kreeg was ik
een weinig bevooroordeeld!
Maar White heeft bij dit
eigen beheer project het roer omgegooid. We horen
zowaar enige distortion, we horen fluitende
versterkers ik denk dat het een en ander ook te
danken is aan de Britse gitarist Matt Taylor want
dat is er een van het 'van dik hout zaagt met
planken' kaliber. Hij neemt de bedaagde White op
sleeptouw en daagt hem uit!
De Nederlandse ritme sectie
doet daar nog een schepje bovenop en dus is het
een album geworden vol flitsende gitaar duels.
Veel nummers zitten vol met dubbel lead gitaren en
het is 13 nummers genieten.
Misschien heeft White wel
gewacht tot hij het in eigenbeheer deed om een
album als dit te maken?
++++0
2010db
Rob Tognoni
Blues boulevard
De op Tasmanie geboren Rob
Tognoni heeft een gezonde werklust een werklust
die de fan overigens behoorlijk centjes kost. Want
The Iron yard was nog helemaal niet zo lang uit en
hier is de volgende alweer. Tognoni kwam ooit aan
zijn platen contract bij Provogue via Dave Hole.
Dat is alweer jaren geleden en Tognoni brengt al
jaren materiaal uit bij andere labels. Over de
muziek van Rob kunnen we behoorlijk kort zijn of
je nu naar album 2 of album 12 luistert er is geen
verschil in elke muziekvorm zou dat dodelijk zijn
maar het aantal maten in de Blues is nu eenmaal
beperkt dus is het allemaal heel herkenbaar en
mannen als Tognoni worden op handen gedragen!
Geheel terecht ook op dit album is Togoni weer een
kruitvat, wie gaat voor de subtiele nootjes komt
bedrogen uit want alleen Pourin’ down on me is
kalm aan en dat is het enige rustpuntje.
Opmerkelijk is de uitvoering van de Scott McKenzie San
Fransisco…het getuigd van ballen als je een zo
bekende deun volledig overstuurd
en met gil gitaren eens dunnetjes overdoet!
2010db is niks nieuws maar
wel gewoon goed!
+++00
Steve Earle
Townes
New West
records
Steve Earle is een van groten
in het Americana circuit op dit moment….
Eigenlijk op alle momenten wel! Als Earle
een lied zingt heb je ogenblikkelijk het idee dat
hij het allemaal zelf heeft meegemaakt!
Al door de jaren heen weet
elke liefhebber van zijn muziek dat hij zwaar
schatplichtig is aan de in 1997 op 52 jarige
leeftijd overleden singer- songwriter Townes van
Zandt. Het
album Townes is een tribute zoals alleen een
oprecht liefhebber hem kan maken. Earle weet
namelijk de essentie van elk nummer te vangen in
een eigen interpretatie van de song! De omlijsting
is sober gehouden, hier en daar een drum loop of
een gitaar..alles in dienst van het nummer, zelfs
een flashy gitarist als Tom Morello (rage
against the machine) speelt in dienst van het
album. Voor de liefhebbers van Steve Earle is dit
een absolute must alhoewel er weinig te rocken
valt… van Zandt was net als Woody Guthrie een
verteller met een akoestische gitaar. Zelfs de
echte doorgewinterde Townes van Zandt fan zal
moeten toegeven; dat dit album geheel in de geest
is, van de meester… zijn nummers waren gemaakt
om door te geven en traditie wil dat je er dan
iets van jezelf aan toevoegt! Dat doet Earle
voortreffelijk!
++++0
|
