|
Krissy Matthews
Allen in reverse
Mammi 2009-11-15
Op
het moment dat Krissy Matthews dit album maakt is
hij 16 jaar en gelukkig is dat best nog wel te
horen. De
titel van de CD is een knipoog naar Jimi Hendrix,
alhoewel gevreesd moet worden dat deze knipoog
door velen niet helemaal begrepen wordt. Muzikaal
is er geen match tussen Hendrix en Matthews.. dat
heeft gewoon met de leeftijd te maken. Verder
zullen maar weinig mensen weten dat Jimi bij z’n
geboorte als twee namen Johnny Allen meekreeg.
Johnny werd James (Jimi) naar z’n vader en Allen
werd Marshall naar zijn overleden broer. De grap
van de zin: “Allen in reverse” ontgaat mij dan
ook ten ene malen. Matthews bediend zich op
deze CD van en snoeihard gitaar geluid dat door
zijn overheersend karakter veel van de vocale
tekortkomingen wegneemt. De songs doen redelijk
puberaal aan en de teksten in de inlay hebben mij
af toe doen schateren…. Als een menneken van 16
schrijft dat hij dit nummer over een meisje een
paar jaar geleden schreef dan hebben we het dus
over een snotneus van 13 of 14 jaar….. oké Rock
& Roll maar niet echt geloofwaardig. Waar het
echt om gaat is dat Matthews in potentie een zeer
veelbelovend talent is… ik vrees alleen dat dit
hem net even te vaak gezegd is! 12
potente Blues rockers op dit album waarvan er maar
2 covers zijn. Iceman van Collins en Hug you,
squeeze you van John Lee Hooker. Vader Keith
speelt Bas ( beetje hetzelfde als bij Danny
Bryant) en
Chris Sharley is de vaste drummer. Beiden heren
voegen gelukkig wel wat kilometers aan het
gemiddelde toe. Allen in reverse is het derde
album van deze Krissy en het is wat mij betreft te
vroeg om iets zinnigs te zeggen over deze puber.
++000
Magnolia Land
Davis Coen
Soundview 2009-11-15
Voor
velen in Nederland zal Coen een volslagen
onbekende zijn en dat zal vrees ik ook wel zo
blijven. In Amerika in de juiste kringen is deze
ras muzikant een heel behoorlijke meneer! Hij
werkte oa met Martin Scorsese aan diens werk The
Blues. Coen past in de categorie ongepoetste
diamanten. Zijn muziek dwarrelt werkelijk over
alle windrichtingen van de Blues van Delta, tot
Country Blues. Van Piedmont tot Chicago Blues.
Soms eenzaam en treurig dan weer snoeihard met een
powertrio. Maar altijd en overal vakkundig en
geloofwaardig Magnolia land is zijn zesde album en
werd opgenomen in een heel klein maar beroemd
studiootje in Como Mississippi. Coen is in
tegenstelling tot op z’n eerdere albums op
Magnolia land alleen elektrisch te horen.. dat was
voor mij een tikje een teleurstelling want op
national Steel en akoestische gitaar is deze man
niet te verslaan. Dat laat onverlet dat vanaf de
opener Tired and lonesome tot aan de Muddy Waters
standard You gonna miss me de haren op m’n arm
overeind stonden.. dit soort artiesten verdient
zoveel meer dan ze in Europa krijgen…… De CD is
prachtig Live opgenomen en dat houd in met alle
brommetjes en piepjes die daar nu eenmaal bij
horen een zeldzaam prettige release dus voor
mensen die van Puur houden!
+++++
5th anniversary
Live Tour 2009
The Veldman Brothers
Eigen
beheer
2009
Van
deze live CD van de Veldman brothers kreeg ik de
Limited edition… en limited is ie… hahaha geen
info, geen band informatie nada niks noppo!!!!!
Gelukkig weet ik voldoende van de mannen om het
een plaatsje te geven Bennie Veldman: Hammond
(wanneer koopt ie eindelijk een B3?) portable en
bluesharp, Gerrit
Veldman: Gitaar, Donald van der Goes: Bas
en Marco Overkamp: drums. Daar waar
het op het album
Home af en toe mis ging met de covers,
staat de setlist van deze Live CD als een huis met
als klein missertje Tell me what I’d say van Ray
Charles.. dat is te danken aan het feit dat de
vocalen verzuipen in het plezier van de
instrumenten en dan blijft er eigenlijk geschreeuw
over. Dat de band in die 5 jaar ondertussen een
zeer hecht collectief geworden is dat is duidelijk
te horen en het blijft prettig en toch ook weer
schandelijk dat ze het nog immer op eigen kracht
(qua label) moeten doen. Prettig omdat wát je
hoort ook echt de keuze van de band is en niet van
een A&R manager die het zo nodig commercieel
wil maken! Schandelijk omdat zingende
ééncelligen als Roef en Marian wel een platen
contract hebben!!!!! Was op het album home er nog
een duidelijk verschil tussen covers en eigenwerk,
op deze live CD is dat bezwaar weggepoetst!
Statesboro Blues van Blind Willy McTell, Bleeding
Heart van Elmore James en Who knows van Jimi
Hendrix krijgen
een dikke vleug van de koude grond in Wezep mee en
blijven fier overeind. Die conclusie mag je ook
trekken voor het hele album..Live staan The
Veldman Brothers als een huis, deze Live CD is het
bewijs….limited als mijn exemplaar ook is!!
+++++
|
