Just as I am
Danny Bryant’s Red Eye Band
Continental
Danny Bryant
doet regelmatig een album verschijnen en de veel
gehoorde klacht zoals immer is dat er weinig
veranderd aan de stijl en de inhoud van de albums.
Laat ze maar klagen.. de artiesten die zichzelf
voorbij rennen in die zogenaamde vernieuwings
drang zijn niet te tellen! Just as I am is een
titel die alles zegt. Het album lijkt ook gemaakt
te zijn met het idee dat als het je niet bevalt je
lekker een bakje verder moet kijken! Opvallend is
dat Bryant de Blues ballad met hartverscheurend
snarenspel meer ruimte lijkt te geven, niet meer
de ellenlange nummers van ver boven de tien
minuten, het meeste is ingedampt tot een
behoorlijke hapklare brok en er is bij dit album
meer aandacht besteed aan de productie en het
klankbeeld, dan aan de eindeloze solo’s. 9
tracks waarvan één cover, ze zijn allen
liefdevol in elkaar gezet. Raar is alleen dat de
cover van John Haitts; Master of Disaster,
voortreffelijk gemaakt als hij is, een beetje een
dissonant is, bijna een kleine stijlbreuk. Het is
natuurlijk goed gedaan als je bij beluistering
ineens met je neus op het feit dat het een nieuw
album is wordt
gedrukt..alleen door zo’n nummer. Just as I am
is volwassen tammer dan zijn voorgangers. Danny
Bryant is een Blues Rock artiest pur sang en
héél misschien is hij stiekem toch gewoon
gegroeid
+++++
Fire it up Laurie
Morvan Band
Screaming
Lizzard records
Deze
CD kun je opbergen op het plankje “nog nooit van
gehoord” Laurie
Morvan is een “slanke Den” uit Florida die een
blauwe maandag iets deed in aerospace engineering
en zomaar overstapte naar de Muziek. Fire it up is
al haar derde album en het moet mij van het hart
dat ik niet onmiddellijk in vuur en vlam sta .
Tekstueel heeft Morvan weinig te melden… de
meeste nummers zijn open deuren die nog extra open
geschopt worden. Het gitaarwerk is gelukkig van
een heel andere orde. Morvan heeft een uitermate
mannelijk geluid en knalt er vol in! De stem
vraagt enige gewenning maar blijft toch wel lekker
hangen. Opvallendste nummer op dit album is Livin’in
a man’s World. Ooit beklaagde Morvan zich in een
interview over het feit dat de meeste club
eigenaren in de US bijna geen vrouwelijke
gitaristen boeken. De meest gehoorde opmerking
was: “Sorry we had a lady gitarist last year
already” Het blijft een gevecht als je niet
Bonnie Raitt heet en over dat gevecht gaat dat
nummer. Zelfspot is er in Skinny Chicks. Je kent
ze de platheden als: “dikke mensen zijn gezellig”
maar voor magere vrouwen zijn ze er niet… Morvan
is mager en heeft kleine borsten… en toch…
enfin beluister dat zelf maar, het is absoluut de
moeite!
00+++
Live & Mo
Keb’
Mo’
Yolabelle
In
2004 stapte Kevin Moore op bij Sony records en
Live & Mo
is het tweede album na die split up. 7 live
tracks en 4 nieuwe studio opnames. Keb Mo is een
tikje veranderd, behalve dat zijn muziek immer
blijft groeien lijkt hij de Blues alleen nog te
gebruiken als fundament voor zijn uitstapjes. Live
& Mo is bijna een Robert Cray achtig album
geworden met overigens wel briljante Pop/Blues
muziek. Uitglijders zijn eigenlijk alleen te
vinden in de studio opnames met als absolute draak
het nummer: A brand New America” een nummer
dat de lijn volgt van: I had a dream, in de speech
van Martin Luther King. Een Obama-esk nummer over
het prachtige nieuwe Amerika met aan het einde een
heus kinderkoor. Gauw vergeten… Met de live
nummers valt wel veel te genieten een prachtige
band met als vast fundament de ronkende B3 Hammond
van Jeff Paris.. Het is allang niet meer de Keb Mo
die zo geweldig de catalogus van Robert Johnson in
ere hield… het is meer het is veel breder
geworden..minder voor de puristen. Maar nog immer
voor de liefhebber.
0++++
|
