|
Stu
Waines
800
A records
Ze
komen uit Napels en ze maken de Blues… ik heb
echt gegraven maar nergens kon ik in m’n
verzameling andere Italo Blues vinden. Nou is de
term Italo Blues al hopeloos verdacht want in één
gedachte zou je Italo dance erbij kunnen denken en
laten we deze platte muzikale porno snel vergeten
vrienden. Italo Blues… nah we doen net of het
niet bestaat!
Anders is het met het trio Waines. Liefhebbers
van stevige kost als AC/DC en aanverwante
herrieschoppers. Vaardig genoeg om een
experimentje te wagen! Waines is
echt Blues met een randje… Aparte intro’s,
breaks die geheel buiten het verwachtings patroon
vallen. De gitaren
met veel overdrive en andere effecten
opgeleukt klinkt Stu fris en soms jong
overmoedig! Stu is Blues Rock aan de stevige kant
van de weegschaal en zeker een toevoeging in dit
segment!!
00+++
Live From the
Archive
Matt Schofield.
Nugene
Schofield,
ik heb hem ooit een hand gegeven en was meteen
bang dat ik hem kapot zou maken.. slanke handjes
met dunne vingers, een verlegen jonge man met
krullend lang haar… Toch is Matt Schofield op
dit moment een van de “frontrunners’ van de UK
Blues scene. Schofield produceerde alles tot nu
toe van Ian Siegal, bracht een paar meer dan
verdienstelijke solo albums uit en is zo
langzamerhand een figuur waar je niet meer omheen
kunt. Schofield, van Albert Collins, Robert Cray
naar Robben Ford en hier en daar ook mooie Jazz
Rock. In
2007 kwam het album Siftin’ thru ashes
uit van The Matt Schofield Trio. Na zijn verblijf
in de band Ian Siegal was deze CD weer eens iets
heel anders. Om
de boel te promoten was er een bescheiden toer
door Nederland en de Nederlandse Programma
Stichting (NPS) was zo alert om daar een
uitzending aan te wijden. Het betrof hier het
concert op
14 januari in De Bosuil in Weert. Nu dik drie jaar
later is dat concert op CD verschenen. 9 tracks
van een grote schoonheid van een gitarist die
absoluut weet wat hij doet! Lights
are on, but nobody’s home van Albert
Collins, Sitting on Top of the World van
Howling Wolf, the Letter van Richard Thompson…
ze krijgen allemaal de Schofield bewerking…
verzorgd spel en vakkundig. Ook de mannen in de
band Jonny Henderson Hammond C3 (dus ook de
bassen) en Evan Jenkins drums spelen in dienst van
de muziek. Live
from the archive bevat bijna alleen hele lange
stukken en dat is absoluut verplichte kost voor
wie de UK Blues wil blijven volgen!
+++++
Tower Sessions Aynsley
Lister
Hatman
Ik
heb het al eerder geschreven hier, Lister is voor
mij een van de lastigste klanten van de nieuwe
golf Britse Blues die vanaf 2004 ons land
bereikte. Lister is op zich een briljante
gitarist…Lister maakt vaak covers die teveel op
het origineel lijken… Lister heeft absoluut geen
eigen stijl… Blijft Lister het eeuwige talent
dat zijn beloftes niet inlost???? Natuurlijk
allemaal zwaar gechargeerd maar echt helemaal op
z’n plekkie is Lister bij mij nog niet gevallen. Na een
uitgebreide Tour in 2009 en januari 2010 trok
Lister met zijn podium band meteen de Tower in om
een live album op te nemen zonder publiek. Handige
set want na maanden ‘on the road’ zit de
setlist er goed in. Het resultaat mag er zijn een
album dat werkelijk staat als een huis. Maar daar
gaan we weer. Er staan nummers op waar ik
werkelijk geen kant mee op kan. Op veler verzoek
heeft Lister Purple rain van Prince erop
gezet…. Waarom in Godsnaam??? Misschien leuk als
je erbij bent maar hier is het echt een soort echo
put waar de echo het niet van doet! Ook de rest
van de tracklist
zwabbert van geweldig naar zappen. Soundman
is een opener waar je nieuwsgierig van wordt maar
de rest rechtvaardigt die nieuwsgierigheid niet.
Maar is het allemaal kommer en kwel? Bij lange na
niet Lister blijft een van de betere nieuwelingen
uit de UK en de bezitter van een trouwe schare
fans… dus misschien ben ik wel te zuur?
0++++
|
